Жан берүүнүн баяны.
«Өлбөйүн» мен «өлбөйүн» -деп өкүрүп!
Өлбөс жаным «ЖАБРЕИЛДЕН» өтүнүп.
Карап турат, «Азреил» да «Азреил»,
Кармашпайлы кан,жаштарды төгүшүп…
Жер огунан жылдыздарга чөмүлүп, Жетимишке жаным турат бөлүнүп. Адам болуу кыйын экен баарынан, Калдыкпы дейм!..Күнөөлөргө көмүлүп…
(П.Алмазова)
Расул Алла (ﷺ) айтты:
Адам жан берерде денесинин бөлүктөрү бир- бирине коштошушуп, араздашып айтышат. Жакшы калгыла, бул күнү бири- бирибизден ажырап, кара топуракка кошула турган күн келди.
Расул Алла (ﷺ) айтты: Эй үмөттөрүм билгиле, жан берүүнүн машакаты өтө кыйын, кылыч менен 300 ирет чапкандан да оор. Кимде- ким өлүмдү көп- көп ойлосо күнөө жасабайт, ошол пендеге 3 нерсе пайда болот:
1- өзүн тоободон алыс кармабайт;
2- ар нерсеге каниет кылат;
3- таат ибадаты жакшы болот.
Расул Алла (ﷺ) дагы айтты: Өлүмдү ойлобой унуткан адам үч ишке дуушар болот:
1- тобо кылбайт;
2- аз ырыскыга ыраазы болбойт;
3- таат ибадаты жок, жалкоо болор.
Мындай рабаят бар: бир күнү капырлар азирети Иса пайгамбарга келип айтышты: “Эй Иса, сен өлүктү тирилтесиң, Нухтун баласы Самды тирилтчи” . Анын өлгөнүнө өтө көп убакыт болон. Ошондо Иса пайгамбар: “Алла- Таала кааласа тирилтет” , – деди. Мындан кийин Иса менен ал топ Самдын мүрзөсүнө келди. Иса 2 рекет намаз окуду. Артынан дуба кылып, эй Нухтун уулу Сам, тургун дегенде Алла- Тааланын амири менен көр жарылып, Сам көрдөн чыкты. Сакалы, чачы агарып кеткен. Иса: “Эй Сам, сиздин сакал- чачыңыз эмне үчүн агарды?”- дегенде, Сам айтты:”Мен жаткан жеримден: “Эй Сам, тур”- деген добуштан кийин кыямат күн болгон экен деп, ошол кыяматтын коркунучтуу күнүнөн коркуп сакал-чачым агарып кетти”. Ошондо Иса : “Эй Сам, сиз бул пани (жалган) дүйнөдөн өткөнүңүзгө канча жыл болду?”- дегенде, Сам : “Оо Иса, мен бул пани дүйнөдөн өткөнүмө 400 жыл болду”,- деп жооп берди.
Шайык Балк айтты: эл төрт нерсени тили менен айтаар, иштээр, бирок ага көңүл койбой өзүнүн оюндагысын кылар.
1- биз кудайдын пендесибиз дейт, пендечилик кылбайт;
2- Алланын берген ырыскысын жейбиз дейт, бирок берген ырыскыга каниет кылбайт;
3- акыретти бул дүйнөдөн жакшы көрөбүз дейт, бирок дүнүйө жыйнайт;
4- өлүм ак, бир өлүм бар дейт, бирок ал дүнүйөнүн камын жасабайт.
Вахаб ибн Мунаббах айтты. Бани Исраилде бир киши бар эле: өзү даана, такыба дааратчан киши эле. Ар качан баласын токтобой өлөр эле. Бир күнү дагы бир балалуу болду. Баласын атайлап бир адамга дайындап, ошого бактырды. Арадан көп убакыт өттү, бала өсүп чоңойду. Бир күнү баламды алып кел деп баласын алдырды. Көрдү, бала жакшы болуп өсүптүр.
Ал киши баласын ээрчитип базарга барды. Булар базарга барганда бир жамаат эл жыйылып бир майитти көтөрүп бараткан эле. Муну көргөн бала атасынан бул эмне?- деп сурады. Атасы бул майит деди. Майит деген эмне?- деп бала жана сурады.
Майит деген, ажал жетип, күнү бүткөнү, сени менен мени да ушундай жаныбызды алып өлгөндөн кийин тактайдын үстүнө коюп жууп, апарып жерге көмүп таштайт, деди. Бала, көмгөндөн кийин эмне болот, деп сурады. Көмгөндөн кийин абалы көрдө сурайт, андан кийин курт жееп, топуракка айланат. Жакшы адам- жаннатка барат, жаман адам болсо- тозокко барат, деген атасынын сөзүн уккан бала: Жаннат деген эмне? Тозок деген эмне?- деп сурады.
Жаннат деген өтө керемет, жанга ыракат жакшы жай, тозок деген өтө коркунучтуу, адамды өтө оор азапка сала турган жай дегенде, бала коркуп талып жыгылат. Бир топтон кийин эсине келгенде бала ордунан туруп, тоого барып, Алла- Таалага таат ибадат жасап, жакшы адамдар катарына кошулду.
Бизге да ошону насип кыл, Алла.
The post Жан берүүнүн баяны. appeared first on БАКТЫЛУУЛУК ФОРМУЛАСЫ.
November 11, 2015 at 09:07AM
Обондуу, обонсуз ырлардын, чыгармалардын 99% ы сүйүү жөнүндө. Жашообузда сүйүү дегендин орду чоң. Сүйбөсөң бул дүйнөдө жашадым дебей эле кой- деп, сүйүүнүн жашообузда өтө маанилүү жана керектүү экенине басым жасап келишет. Албетте айткандарыңыздар туура. Адам бул өмүрдө бир нерселерди жакшы көрөт, бирөөлөрдү сүйөт. Эгер кимде бул нерсе жок болсо, андагы бир кемчилик десек болот экен. Анткени, биз адамдардын жүрөгүндө түбөлүк сүйө билүү касиети бар. Бул касиет бизге жаратканыбыз тарабынан, түбөлүктүү болгон жаратканыбызды сүйүүбүз үчүн берилген.
Түбөлүк сүйүү үчүн сүйө турган затыбыз да түбөлүктүү болуш керек. А биз болсо ал касиетибизди, түбөлүктүү болбогон, бир күн келип бизди таштап кетүүчү нерселерге же бирөөлөргө бөлүп-бөлүп колдонуудабыз. Бизге берилген бул касиетти туура эмес сарптоодобуз. Сүйүүбүздүн 99% ын Аллахка 1% ын дүйнөгө сарптообуз керек эле, бирок тескерисинче 99% ын дүйнөгө сарптап, калган 1% ын да Аллахка сарптабагандарыбыз бар. Биз ушул дүйнө үчүн эле жаратылган сыяктуу, бардык убактыбызды, сүйүүбүздү ушул дүйнөгө арноодобуз.
Мен кичине кезимде апама, “ тигинин жаңы эле телевизору бузулуп калыптыр, машинасы жүрбөй калыптыр”- десем “техника го бузулат да, адам өлүп жатпайбы”- дечү эле. Көрсө апам бул дүйнөдө эч бир нерсе түбөлүк туруктуу эмес, баары жок болот деген ойду айтчу экен. Албетте жаңы машинабызды, үйүбүздү, акыркы моделдеги телефонубузду жакшы көрөбүз. Бул боло турган нерсе. Бирок ага байланып, ансыз жашоону элестете албай кала турган деңгээлге жетпеш керек. Тагыраак айтканда, алар бизди таштап кетүүдөөн мурда, биз аларды, түбөлүктүү жок болбоочу жалгыз Аллах, калган нерселердин баары убактылуу деш менен таштап кетишибиз керек. Ошондо айрылганда да дартыңыз жеңил болот.
Ушул эле теманын учурда чоң көйгөйлөрдү жараткан жана өтө көп кездешкен кыз-жигиттердеги абалын карай турган болсок, тилекке каршы динден, исламдан маалыматы бар, намазын да окуган досторубуздун эле арасында сүйлөшкөн кызы же баласы барлар толтура жана муну кадимки эле көрүнүш деп эсептегендер андан көп. Алар “ биз жаман нерсе жасабайбыз, дин жөнүндө сүйлөшөбүз, бири-бирибизге хадис айтып беребиз, бири-бирибизди багымдатка, теххежудка тургузабыз, анын үстүнө биз үйлөнөбүз”- деген сөздөрдү айтышат. Бирок унутпаңыз, Аллах, зынаа кылбагыла дебейт, зынаага жакындабагыла дейт! Анткени башында социалдык тармактарда таанышып сүйлөшө баштайт, кийин бир жолу жолугушат, бара-бара жолугуулар көбөйөт, кол кармашып жетелешип жүрмөй жана башка болуп уланып кетиши мүмкүн. Анан да, мен аны Аллах үчүн жакшы көрөм-дешет. Жакшы көргөн адам, жакшы көргөн адамын, билип туруп тозок отуна түртпөйт! Ушул нерсени “биз барыбир үйлөнөбүз да”- деп жүргөн достор түшүнүп коюшса жакшы болмок!
Бул дүйнөдө кооздук деп атала турган эмне болсо, алардын баары Аллахтын жамалынын көптөгөн пардалардан өткөн ичкээ көлөкөсү. Гүлдүн кооздугу эмес, Аллахтын жамалынын гүлдөгү чагылышы. Күндүн жердеги нурларын эмес, күндү жакшы көргөнүбүз сыяктуу, Аллахтын жараткан нерселерин да, Аллах бергенин сезип, билип, биринчи кезекте Аллахты, андан соң Аллахтын бизге берген чооң белеги катары ата-энебизди, досторубузду, өмүрлүк жарыбызды жакшы көрөбүз.
Башында айткан, Биздин жүрөгүбүздөгү сүйүүнүн кулпусу Аллах, ачкычы биздин сүйүүбүз. Биздин сүйүүбүз Аллахка арналганда гана ал ачкыч ошол кулпуга туура келет. Сиздин оюнузча, эмнеге бул дүйнөдө бир нерсени (бирөөнү) аябай жакшы көрөбүз бирок ага жеткен соң, муруңку сүйүүбүз басаңдап, жоголуп, мурда укмуш болуп көрүнгөн нерсе, жеткен соң жөнөкөй эле болуп калат? Анткени биздин жүрөгүбүздүн сүйүү ачкычы аларга түшпөйт!!!
Перизат Мусабек кызы,
«БАКТЫЛУУЛУК ФОРМУЛАСЫ»