Өлүм – бул капыстан келген капсалаң, ажал – бул айттырбай келген ажыдаар!
Бисмиллахир Рахмаанир Рахийм
Бул китепче айттырбай келген ажал, капыстан келген кырсык жана ар бирибизге өтө узун жана түгөнгүстөй туюлган өмүр шамын алеки саатта жалп өчүргөн өлүмдүн өжөр чындык экени жөнүндө икая кылат.
Өлүм – бул капыстан келген капсалаң, ажал – бул айттырбай келген ажыдаар! Өлүм жөнүндө биз көп угабыз. Аалымдар дагы аны бизге көп эскертишет. Бирок, биздин эсибиздин түбү тешик белем, уккан сайын унута беребиз, көргөн сайын көңүл бурбай кетебиз. Өлүм кырсыгы болсо каш менен кабактын ортосунда. Ал келгенде качкандан пайда жок. Аллах Таала кимдин жанын алгысы келсе, асманга учса да кутулбайт.
Урматтуу окурман! Бул китепченин максаты үрөй учурган турмуштук эпизоддор менен силерди коркутуу эмес. Болгону ал бизди өткөөл дүйнө кумарына алданып, акыретти унутпоогочакырат, башталгандын акыры бар экенин эскертет жана Аллах Тааланын өлүм-өмүр жөнүндөгү аяттарын, улук пайгамбардын насааттарын көңүл борборунда тутуп жүрүүгө үндөйт. Расулуллах саллаллоху алайхи ва саллам айтты:
«Кыямат жакындашкан сайын адамдар дүйнөгө сук болуп, Аллах Тааладан алыстап жатышат»
Аллах Таала айтты:
«(Эй, адамдар!) Билгиле, чынында дүйнө жашоосу болгону оюн-күлкү, зыйнат-жасалгалар, өз араңарда (дүйнөңөр менен) сыймыктануу жана мал-дүйнө, бала-чака көбөйтүүдөн гана турат» (Хадид – 20)
Улук пайгамбарыбыз саллаллоху алайхи ва саллам үмөттөрүнүн умтулганы – дүйнө, самаганы – байлык болуп, акыретти унутуп калуусунан көп кабатыр болгон эле.
Ал өзүнүн бир хадисинде мындай деген:
«Раббим мага «Макканын бүт таштарын алтынга айлантып берейинби?» дегенде, мен айттым: «жок, эй Раббим! Мен бир күн ток болсом, бир күн ачка жүрөйүн. Ток болгон кезде Сага шүгүр кыламын, ач калганымда Сага жалбарып, дуба кыламын.»
Уктуңарбы, эй мусулмандар! Дүйнө жыргалына алданып, акыретти унутпагыла! Аллах Тааланын ыймандууларга кантип кайрылганын уккула:
«Эй, ыйман келтирген адамдар! Мал-дүйнөңөр, бала-чакаңар силерди Аллахты эскерүүдөн алагды кылбасын! Ким ушундай кылса, алар эки дүйнөдө зыян тартуучулар! Жана силерден бириңерге өлүм келгенге чейин Биз ырыскы кылып берген нерселерден эхсан-садака кылып калгыла! Анан ал (ажалдын колуна түшкөн бирок, эхсан кылууга үлгүрбөгөн) адам айтат: “эй, Раббим! Эгер мени жакынкы мезгилдерге чейин (жанымды албай) кечиктирсең, садака кылаар элем жана жакшы адамдардан болоор элем!” Бирок, ажалы жеткенде Аллах эч бир жанды кечиктирбейт! Аллах силер жасап жаткан иштерден Кабардар!”» (Мунафикун – 9,10, 11)
Расулуллах саллаллоху алайхи ва саллам айтты:
«Эгер мен билгенди билгениңерде азыраак күлүп, көбүрөөк ыйламаксыңар»
Чынында, эгер биз жан алкымга келгендеги азапка, акыретте болор каар-казапка, ошондой эле, бар экени чын Бейишке терең ишенсек, азыраак жыргап, көбүрөөк амал кылмакпыз. Биз дин аалымдарынан өлүмдү эскерүү жана өлүмгө даярдануу жөнүндө көп угабыз. Бирок, укканыбыз жуга бербейт.
Аллах Тааланын айтканын уккула: «Ар бир жан (өлүм шарабын) татуучу. Кыямат Күндө силерге сообуңар толук берилет. Кимде-ким (ошондо) тозоктон четтетилип, Бейишке киргизилсе, демек ал анык жеңишке жетти! Ал эми, дүйнө жашоосу болсо, азгыруучу пайдалардан башка эмес» (Аалы Имран – 185)
Өлүм – бул өжөр чындык!
Аллах Таала айтты: «Андагы бардык нерселер өтүп кетет. Бир гана Улуулук, Урматтуулук Ээси болгон Раббиңдин Жүзү гана түбөлүк калат!» (Ар Рахман – 26,27)
Өлүмдөн асманга учкандар дагы кутулбайт. Аллах Таала айтты:
«Кайда болсоңор дагы өлүм силерди таап алат. Эгер бекем курулган сарайларда болсоңор дагы» (Ниса – 78)
Эч бир адам кай жерде, кандай абалда өлүшүн билбейт.
Аллах Таала айткан:
«Ар бир элдин ажалы (б. а. өлүм үчүн белгиленген убактысы) бар. Качан алардын ажалы жеткенде бир саатка да кечиктирилбейт. Жана тездетилбейт дагы» (А,РАФ: 35)
Аллах Таала дагы мындай деген:
«Айткын: силер андан качып жүргөн өлүмгө сөзсүз жолугасыңар. Андан кийин кайыпты да ашкерени да билип турган Аллахка кайтарыласыңар жана Ал силерге жасаган ишиңердин кабарын билдирет» (Жума – 8)
Аллах Таала айтты:
«Айткын: «эгер өлүмдөн же өлтүрүлүүдөн качсаңар, качуу силерге эч пайда бербейт… Айткын: эгер Аллах силерге бир жамандыкты кааласа Андан силерди ким сактап кала алат?» (Ахзап – 16,17)
Жакынкы жылдарда Израил мамлекетинде бир топ напси пенделерин көз көрүнөө эле… жер жутуп кетти.
Анткени, Аллах Таала айткан:
«Айла-амал менен күнөөлөрдү жасаган адамдар, аларды Аллах жерге жуткуруп жиберүүсүнөн аманбы? Же болбосо, аларга сезбеген тараптан азап келишинен аман бекен? Же болбосо саякаттап жүргөн мезгилдеринде (Аллахтын азабы) кармашынан жана андан качканга жай таппай калышынанаманда бекен?!» (Нахыл – 45,46)
О, адамдар! Тообага шашылгыла! Кеч болуп кала электе Аллахка кайткыла! Аллах Таала азаптоого шашылбаса, бейгам болбойлу.Ал бизди күтүүдө. Эгер кайтпасак катуу азап менен кармап коёт.
Аллах Таала айтты:
«Сенин Раббиң заалым шаарларды (азап менен) кармаганда ушундай кармайт! Чынында Анын кармаганы азаптуу жана катуу! Мында Акырет азабынан корккон адамдар үчүн үлгү-сабактар бар»
О, замандаштар! Көздөрүбүз качан ачылат! Аллах Таала бизге жетиштүү эле алааматтарды көргөздү-го! Өлүм сааты келип калгыча эсибизге келбейлиби?!
Өзүнүн «бол!» деген бир гана сөзү менен жаралган дүйнөнү заматта жок кылып коюу Аллах Таалага оор эмес! Анткени, ар бир нерсе жок болуучу, бир гана Аллах Таала түбөлүк!
Аллах Таала айтты:
«Эй, адамдар! Раббиңерден корккула! Чынында кыямат коогалаңы өтө айбаттуу! Силер аны көргөн күндө бардык сүт эмизүүчү жаныбарлар (коркуудан) өз баласын унутат! Жана ар бир кош бойлуу бойундагысын таштап коёт! Жана сен адамдарды нес-мас абалда көрөсүң! Жок, алар мас эмес, бирок Аллахтын азабы катуу!» (Хаж – 12)
О, адамдар! Ар бир адам өлүм менен бетме-бет келет. Өлүмдөн эч ким качып кутулган эмес. Ар бир адам: ал каапырбы-мусулманбы, жаманбы-жакшыбы, жашпы-карыбы, урматтуубу -урматсызбы, мансаптуубу-мансапсызбы, падышаабы-кедейби, ким болсо- болсун, өлүм менен бетме-бет келет.
Өлүм чындыгы – ушундай!
Запись Өлүм – бул капыстан келген капсалаң, ажал – бул айттырбай келген ажыдаар! впервые появилась Formula.KG.
Негизи бул жашоодо, бирөө бизге жакшылык кылса сөзсүз рахмат айтабыз. Чоң бир проблемабызды чечип, көйгөйдөн арылуубузга себепчи болгон адамга ыраазычылык билдире албай калсак, ичибизден кыжаалат болобуз. Бирок , биздин ушул дүйнөдө, ушундай өнүккөн доордо, тынч бир өлкөдө, ата-энебизди маңдайыбызда кылып жаратып койгон, жадакалса ошол бизге жардам берген адамдын бизге жардам берүүсүн шарттаган, жаратуучуга бир жолу сажда кылып ыраазычылык билдирбесек нанкөрдүк (жакшылыкты билбегендик) болбойбу? Ойлонуп көрүңүзчү, сиз Сириядай болгон согуш өлкөсүндө, колунда бар үй-бүлөөдө эмес, жакыр бир үй-бүлөөдө туулуп калышыныз мүмкүн эле. Же ушундай жетишкен заманда, тынч өлкөдө туулайын деп, төрөлүүдөн мурда факс жибердиңиз беле? Жакшылап ойлоно турган болсоңуз, бул дүйнөдө бардык жаратылгандар адамдын кызмытында. Бири-биринен өзгөчөлөнгөн жашылча жер жемиштер, көз жоосун алган кооз жаратылыш, булардын баары адам үчүн. “Тилде” гана өзүн мусулман эсептеген бирөө үчүн жылдыздар бул кечки романтика, а чыныгы мусулман үчүн аллахтын берген нээматы. Аллах, бул кооз жаратылышты акындар көрүп кыздарга арнап ыр жазсын деп эмес, жаратуучусун таанысын деп жараткан. Элестетсеңиз сиз бир соонун нерсе жасадыңыз, аны көргөндөр болсо, сиздин атыңызды айтмак тургай эстеп же оюна да алып койбой башка эле бирөөнү даңктап, мактап жатышат. Каарыңыз келип ачууланбайсызбы?
Мына ушул ыраазычылык, шүгүр момун мусулмандын намазы менен билдирилет. Момун мусулмандын ар бир намазы бул мираж, б.а аллах менен жолугушуу. Эгерде сизди, сиз аябай жакшы көргөн, көрүүнү эңсеген бирөөңүз, кумириңиз дейбизби жолугушууга чакырса барбай коё алат белеңиз? Кечигип барат белеңиз? Барган соң маанисин билбеген эле сөздөрдү шаша-буша айтып коюп кеткенге шашылат белеңиз? Жок албетте. Ушул сыяктуу эле, аллах сизди бир күндө беш жолу жолугушууга чакырып жатат. А сиз болсо убактым жок, зарыл иштерим бар, шартым жок деп ар кайсы шылтоолорду айтып, аллахтын чакыруусун четке кагып жатасыз.
Бир адам ооруп ооруканага барса, анын рак оорусуна чалдыкканын жана ашып барса үч ай өмүрү калганын айтышат. Бул мусулман бирөө, үйүнө келип өкүнүп, кайгырып олтуруп калбай, дароо бул дүйнөлүк иштеринен арылып, өлүмдү эстеп даярдана баштайт. Эми суроо: Биздин үч айга чейин жашайбыз деген кепилдигибиз барбы? Эч кандай кепилдигибиз жок. Бирок биз, бул дүйнөдө түбөлүк жашачудай жүрөбүз. Окууму бүтсөм, үйлөнүп жайланып бир жаңсыл болгондон кийин, намаз окуйм буйруса, ниетим бар, жок эмес- деген досторубуз, сиздин ошол күндөргө жетишиңизге кепилдигиңиз барбы? Бул темада сөз болгондо эле кээбирөөлөр “өлүм менен коркутпа!” –дешет. Өлумдөн коркуш эмес, өлүмгө даяр болуш керек. Жаш өлгөндөн эмес, ыймансыз, намазсыз өлүп кетүүдөн коркуш керек. Эгер чын эле өлүмдөн корксоңуз эч ойлонбой дароо намаз окуп башташыңыз керек эмеспи? Бирок кайра эле күнүмдүк иштериңизди улантып, өлүмдү эстегиңиз келбейт. Мергенчиден жашынып, мени көрбөсүн деп башын кумга жашырган төө куш сыяктуубуз. Мергенчи- бул өлүм, бизди көрүп турат, бар экени анык, бирок биз аны көрбөөгө, мойнубузга албоого тырышабыз. Мисалы: сиз, бүгүн өлүп калышым мүмкүн деп ойлодуңузбу? – жок ойлободуңуз, элестете да албайсыз. Жакшына эле жүрүп кантип өлүп калайын деп эстегиңиз да келбейт. Так эле кумга башын жашырган төө куш сыяктуу. Бирок өлүм ак. Ал биз билбеген, күтпөгөн учурда да келип калышы мүмкүн.
Намаз окубаган мусулман туугандар тили менен айтышпаганы менен негизи ушуну айтышат: Убакытым аз, бош эмесмин, аллах берген 24 сааттын 1 саатын аллах үчүн бөлө албайм. Ал эми намаз болсо Аллахка эмес, өздөрүнө керек экенин ойлоп олтурушпайт.
Перизат Мусабек кызы,
«БАКТЫЛУУЛУК ФОРМУЛАСЫ»
http://ift.tt/1LEVxIg